Eind februari hebben we als Actiegroep ‘Handen af van GGZ-verpleegkundigen’ de petitie met 2824 handtekeningen (waarvoor dank!) ingediend bij de Kamercommissie van VWS. Afgelopen week hebben we een ontvangstbevestiging gekregen en bij deze heffen we onszelf als Actiegroep op.
Hoe nu verder? We hebben middels de petitie de bal bij de politiek gelegd. We hopen dat zij de openbaarheid (rond incidenten en maatregelen) en autonomie (van verpleegkundigen rond veiligheidskwesties) beleidsmatig zullen gaan regelen met de organisaties die hiervoor zorg kunnen dragen.
De bal ligt nu echter ook bij de verpleegkundigen op de werkvloer. Wat kan je doen op de werkvloer? Je kunt je gevoel van onveiligheid altijd melden bij je leidinggevende, liefst inclusief je wensen en grenzen. Trek een streep en formuleer je eisen, twijfel niet aan jezelf. En als het mis gaat en het verdwijnt onder de pet, stap dan naar de media.
De krant, een vakblad, internet - vertel je verhaal. Je hebt aan onze actie gezien hoeveel aandacht je kunt krijgen door eenvoudigweg aan de bel te trekken. Flink trekken, dat wel. Bij schade: stel je werkgever aansprakelijk. NU’91 is bereid je juridisch bij te staan.
Klokkenluiders hebben het niet gemakkelijk maar ze hebben wel een belangrijke maatschappelijke functie. Veel verpleegkundigen verlaten het vak wegens de agressie. Doe dat dan niet op kousenvoeten maar met een luide knal. Dan is het nog ergens goed voor want werkgevers en beleidsmaker komen niet vanzelf in beweging. Dat hebben we wel gemerkt.
Onze website blijft in de lucht, onder MEDIA kun je vrijwel alle uitzendingen, artikelen enz. vinden. Het hele verhaal blijft op dit blog.
Hartelijk dank voor jullie steun!
Coen Schaap
Mathilde Bos
Posts tonen met het label actie en resultaten. Alle posts tonen
Posts tonen met het label actie en resultaten. Alle posts tonen
28 feb 2013
5 feb 2013
Steiger congres, 12 mei 2013
Op het grote GGZ Steiger congres, 13 mei ’13 te Arnhem, presenteert Jacqueline den Engelsman, NU'91, het thema Handen Af van GGz-verpleegkundigen. Mathilde Bos, mede-initiatiefnemer, is de voorzitter op dit congres.
Congres Agressie en dwangtoepassing, 13 feb. 2013
Op het congres Agressie en dwangtoepassing op 13 feb. ’13 in De Reehorst te Ede geeft Mathilde Bos, mede-initiatiefnemer van Handen Af van GGZ-verpleegkundigen, een workshop 'Agressie in de GGz, Handen Af van GGZ-verpleegkundigen' in samenwerking met Berno van Meijel, lector GGZ verpleegkunde bij Altrecht GGZ. Er zijn inmiddels 160 inschrijvingen voor deze workshop.
Petitie ingediend: 2824 ondertekeningen!
De petitie is inmiddels gesloten en de handtekeningen zijn overhandigd aan de Vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn en Sport. We willen alle ondertekenaars hartelijk danken voor hun steun! Over enkele weken hopen we te kunnen melden of en hoe dit door de politiek zal worden opgepakt.
13 dec 2012
Voorstel inzet NU’91 CAO-overleg 2013
Wij zijn verheugd te merken dat NU'91 onze voorstellen voor wat betreft openbaarheid en zeggenschap grotendeels overneemt. Wij willen met zeggenschap nog een stap verder gaan: het woordje 'mede' kan wat ons betreft weggehaald worden bij 'medezeggenschap' als het om onze veiligheid gaat. Zie de betreffende paragraaf, afkomstig uit Voorstel inzet NU’91 CAO-overleg 2013:
Veiligheid
Agressie veroorzaakt in de zorg veel lichamelijk en psychisch letsel. NU’91 is al jaren voorvechter van het terugdringen van agressie en geweld in de zorg. Dit vraagt om een cultuuromslag bij directie, management en medewerkers. Omdat agressie niet geheel is uit te bannen, streven wij naar 100% bescherming van de werknemers. Naast bestaande maatregelen in de wet en de Arbocatalogus GGZ, wil NU’91 het volgende vastleggen.
Veiligheid
Agressie veroorzaakt in de zorg veel lichamelijk en psychisch letsel. NU’91 is al jaren voorvechter van het terugdringen van agressie en geweld in de zorg. Dit vraagt om een cultuuromslag bij directie, management en medewerkers. Omdat agressie niet geheel is uit te bannen, streven wij naar 100% bescherming van de werknemers. Naast bestaande maatregelen in de wet en de Arbocatalogus GGZ, wil NU’91 het volgende vastleggen.
- Agressiecijfers en maatregelen worden in het jaarverslag vastgelegd, zodat deze onderwerp van gesprek kunnen zijn met OR en werknemersorganisaties.
- Medezeggenschap van verpleegkundigen bij de overplaatsing van zeer agressieve cliënten wordt stevig in de arbocatalogus verankerd.
- Wanneer een werknemer melding maakt van gevoelde bedreiging en/of agressie van welke aard en omvang dan ook is de leidinggevende verplicht direct actie te ondernemen om cliënt en werknemer te scheiden. Dit zal geen nadelige gevolgen hebben voor de werknemer.
2 dec 2012
Zeggenschap van tafel geveegd - GGZ-cultuur niet klaar voor veiligheidsmaatregelen die echt werken
In tegenstelling tot de verwachtingen, heeft het gesprek met de beheerders van de Arbocatalogus GGZ niets opgeleverd. Op 27 november vond een belangrijk gesprek plaats. De Arbocatalogus zou worden herschreven en we zouden de zeggenschap van verpleegkundigen rond veiligheidskwesties daarin verankeren. Onze pseudo-arbocatalogus zou daarbij het uitgangspunt van gesprek zijn. Dachten wij. Het pakte anders uit.
Aan het gesprek namen deel: FNV, CNV (vakbonden) en GGZ Nederland (werkgevers). We zien steeds hetzelfde patroon: Men is bang zich te branden en schuift het daarom liever door naar anderen Niemand pakt door, niemand pakt aan.
De argumenten die we horen zijn steeds hetzelfde, ook nu weer. Men vindt dat verpleegkundigen reeds genoeg mogelijkheden hebben om aan behandelaren kenbaar te maken dat ze vrezen voor een incident of geen perspectief meer zien voor een patiënt. Men vindt dat verpleegkundigen anders maar moeten klagen bij de raad van bestuur of bij de Arbeidsinspectie of zich ziek moeten melden. Dat wordt letterlijk gezegd door de beleidsmakers.
Ook is men bang dat instellingen risicovolle patiënten niet meer kunnen onderbrengen op gewone afdelingen en dat zij daarmee voor plaatsingsproblemen komen te staan. Zorgplicht voor patiënten is duidelijk belangrijker dan zorgplicht voor verpleegkundigen. Terwijl het voor patiënten ook veiliger wordt als wij kunnen gaan beslissen.
Wij nemen daar geen genoegen mee. Telkens blijkt dat men niet aan echte zeggenschap wil omdat dit een maatregel is die echt werkt en dus consequenties heeft. Mogelijk moet er een beter passend aanbod komen, zoals high intensive care units. Dat merken we pas als verpleegkundigen de klappen niet meer willen opvangen in een onveilige omgeving.
Het Actieplan 'Veilig Werken in de Zorg' en de Arbocatalogus GGZ zijn vrijblijvend en zullen het daarom niet veiliger maken. Voor maatregelen die echt een omslag in de cultuur teweeg kunnen brengen zoals autonome zeggenschap van verpleegkundigen en openbaarheid van agressiecijfers (incl. genomen maatregelen), lijkt de tijd nog niet rijp.
(Het gesprek was de uitkomst van eerder overleg op 13 nov, dat plaatsvond op initiatief van VWS.)
Aan het gesprek namen deel: FNV, CNV (vakbonden) en GGZ Nederland (werkgevers). We zien steeds hetzelfde patroon: Men is bang zich te branden en schuift het daarom liever door naar anderen Niemand pakt door, niemand pakt aan.
De argumenten die we horen zijn steeds hetzelfde, ook nu weer. Men vindt dat verpleegkundigen reeds genoeg mogelijkheden hebben om aan behandelaren kenbaar te maken dat ze vrezen voor een incident of geen perspectief meer zien voor een patiënt. Men vindt dat verpleegkundigen anders maar moeten klagen bij de raad van bestuur of bij de Arbeidsinspectie of zich ziek moeten melden. Dat wordt letterlijk gezegd door de beleidsmakers.
Ook is men bang dat instellingen risicovolle patiënten niet meer kunnen onderbrengen op gewone afdelingen en dat zij daarmee voor plaatsingsproblemen komen te staan. Zorgplicht voor patiënten is duidelijk belangrijker dan zorgplicht voor verpleegkundigen. Terwijl het voor patiënten ook veiliger wordt als wij kunnen gaan beslissen.
Wij nemen daar geen genoegen mee. Telkens blijkt dat men niet aan echte zeggenschap wil omdat dit een maatregel is die echt werkt en dus consequenties heeft. Mogelijk moet er een beter passend aanbod komen, zoals high intensive care units. Dat merken we pas als verpleegkundigen de klappen niet meer willen opvangen in een onveilige omgeving.
Het Actieplan 'Veilig Werken in de Zorg' en de Arbocatalogus GGZ zijn vrijblijvend en zullen het daarom niet veiliger maken. Voor maatregelen die echt een omslag in de cultuur teweeg kunnen brengen zoals autonome zeggenschap van verpleegkundigen en openbaarheid van agressiecijfers (incl. genomen maatregelen), lijkt de tijd nog niet rijp.
(Het gesprek was de uitkomst van eerder overleg op 13 nov, dat plaatsvond op initiatief van VWS.)
18 nov 2012
Gesprek met Karin Straus, VVD tweede kamerlid
Op 15 november hebben we Karin Straus gesproken, tweede kamerlid van de VVD. Al snel werd duidelijk dat Karin zich intensief bezighoudt met geweld tegen hulpverleners binnen de GGZ. Haar zorg gaat niet alleen uit naar de ‘publieke ruimte’ maar evengoed naar de GGZ achter de (gesloten) deuren. Ze maakt zich onder meer hard voor een convenant met de politie.
Ondanks de gedeelde missie kunnen we maar mondjesmaat iets voor elkaar betekenen. Wij denken dat zeggenschap van verpleegkundigen aangaande veiligheidskwesties (inclusief plaatsingsbeleid) en openbaarheid rondom incidenten (en de aanpak ervan) feitelijk de enige manier zijn om beweging in de situatie te krijgen. Hierover kregen we de handen niet helemaal op elkaar.
We hoorden van Karin dat het ‘Aktieplan Veilig werken in de Zorg’ op korte termijn geëvalueerd gaat worden. Wij zitten hierbij op het vinkentouw om onze eisen erin op te laten nemen. We worden hierover door Karin op de hoogte gehouden.
Ondanks de gedeelde missie kunnen we maar mondjesmaat iets voor elkaar betekenen. Wij denken dat zeggenschap van verpleegkundigen aangaande veiligheidskwesties (inclusief plaatsingsbeleid) en openbaarheid rondom incidenten (en de aanpak ervan) feitelijk de enige manier zijn om beweging in de situatie te krijgen. Hierover kregen we de handen niet helemaal op elkaar.
We hoorden van Karin dat het ‘Aktieplan Veilig werken in de Zorg’ op korte termijn geëvalueerd gaat worden. Wij zitten hierbij op het vinkentouw om onze eisen erin op te laten nemen. We worden hierover door Karin op de hoogte gehouden.
14 nov 2012
Gesprek met VWS, GGZ-Nederland, V&VN, Inspectie SZW - deel 1: Zeggenschap
Op 13 november vond dit gesprek op initiatief van VWS plaats, helaas zonder NU'91 maar met de Inspectie SZW. Er werden 2 onderwerpen besproken: Zeggenschap en openbaarheid.
deel 1: Zeggenschap bij (over)plaatsing en terugname
De aanwezigen beseffen dat het exclusieve overplaatsingsrecht van de psychiater nog te vaak incidenten te zien geeft die voorkomen zouden kunnen worden als eerder wordt ingrijpen. Om het eerste incident voor te zijn zullen we dus moeten beslissen op basis van gevoelens en intuïtie. Gelukkig is dit nu juist een gebied waar GGZ-verpleegkundigen hun beroep van gemaakt hebben.
Tot onze verassing bleek dat GGZ-verpleegkundigen op grond van de Wet BIG reeds bevoegd zijn tot zeggenschap bij overplaatsing. Het probleem ligt dus niet in het ontbreken van de bevoegdheid maar in het feit dat we als GGZ-verpleegkundigen te weinig van deze bevoegdheid gebruik maken en dat, wanneer we dit wel doen, onze stem niet voldoende wordt gehoord.
Om er voor te zorgen dat alle betrokkenen (artsen, leidinggevenden en vooral ook de GGZ-verpleegkundigen) ervan doordrongen zijn dat verpleegkundigen bevoegd zijn en ze in de toekomst beter van de bevoegdheid gebruik zullen maken, hebben we het volgende afgesproken:
1. De initiatiefnemers van de petitie gaan op heel korte termijn, samen met GGZ Nederland en de vakbonden een conceptprotocol ontwikkelen over hoe te handelen bij vermoedens van gevaar. Vervolgens zal dit concept getoetst worden door de Inspectie SZW. Zodra de Inspectie akkoord is wordt het protocol vastgelegd in de Arbocatalogus GGZ. Dit proces zou al binnen 3 maanden afgerond kunnen zijn. Eventueel kan V&VN bijspringen door expertise in te brengen.
2. GGZ Nederland zal zich vervolgens inspannen om het nieuws te verspreiden. Uiteraard zullen de anderen dit ook doen.
Wij zijn als actiegroep heel erg blij met dit resultaat! De aanwezigen hebben ons er van kunnen overtuigen dat het vastleggen van zeggenschap in de Arbocatalogus GGZ net zo goed is als het vastleggen in de Arbowet en misschien wel beter. Vastleggen in de Arbowet is namelijk een proces dat wel 5 jaar kan duren en een onzekere uitkomst heeft. De Arbocatalogus GGZ is te zien als een uitvloeisel van de wet, maar dan veel meer in detail uitgewerkt. Eenmaal geaccepteerd door werkgevers, vakbonden en Inspectie SZW, heeft de catalogus dezelfde, bindende status als de wet. Top!
deel 1: Zeggenschap bij (over)plaatsing en terugname
De aanwezigen beseffen dat het exclusieve overplaatsingsrecht van de psychiater nog te vaak incidenten te zien geeft die voorkomen zouden kunnen worden als eerder wordt ingrijpen. Om het eerste incident voor te zijn zullen we dus moeten beslissen op basis van gevoelens en intuïtie. Gelukkig is dit nu juist een gebied waar GGZ-verpleegkundigen hun beroep van gemaakt hebben.
Tot onze verassing bleek dat GGZ-verpleegkundigen op grond van de Wet BIG reeds bevoegd zijn tot zeggenschap bij overplaatsing. Het probleem ligt dus niet in het ontbreken van de bevoegdheid maar in het feit dat we als GGZ-verpleegkundigen te weinig van deze bevoegdheid gebruik maken en dat, wanneer we dit wel doen, onze stem niet voldoende wordt gehoord.
Om er voor te zorgen dat alle betrokkenen (artsen, leidinggevenden en vooral ook de GGZ-verpleegkundigen) ervan doordrongen zijn dat verpleegkundigen bevoegd zijn en ze in de toekomst beter van de bevoegdheid gebruik zullen maken, hebben we het volgende afgesproken:
1. De initiatiefnemers van de petitie gaan op heel korte termijn, samen met GGZ Nederland en de vakbonden een conceptprotocol ontwikkelen over hoe te handelen bij vermoedens van gevaar. Vervolgens zal dit concept getoetst worden door de Inspectie SZW. Zodra de Inspectie akkoord is wordt het protocol vastgelegd in de Arbocatalogus GGZ. Dit proces zou al binnen 3 maanden afgerond kunnen zijn. Eventueel kan V&VN bijspringen door expertise in te brengen.
2. GGZ Nederland zal zich vervolgens inspannen om het nieuws te verspreiden. Uiteraard zullen de anderen dit ook doen.
Wij zijn als actiegroep heel erg blij met dit resultaat! De aanwezigen hebben ons er van kunnen overtuigen dat het vastleggen van zeggenschap in de Arbocatalogus GGZ net zo goed is als het vastleggen in de Arbowet en misschien wel beter. Vastleggen in de Arbowet is namelijk een proces dat wel 5 jaar kan duren en een onzekere uitkomst heeft. De Arbocatalogus GGZ is te zien als een uitvloeisel van de wet, maar dan veel meer in detail uitgewerkt. Eenmaal geaccepteerd door werkgevers, vakbonden en Inspectie SZW, heeft de catalogus dezelfde, bindende status als de wet. Top!
Gesprek met VWS, GGZ-Nederland, V&VN, Inspectie SZW - deel 2: Openbaarheid
Op 13 november vond dit gesprek op initiatief van VWS plaats, helaas zonder NU'91 maar met de Inspectie SZW. Er werden 2 onderwerpen besproken: Zeggenschap en openbaarheid.
deel 2: Openbaarheid van de agressiecijfers
Volgens ons draagt openbaarheid er toe bij dat iedereen over (on)veiligheid zal gaan praten en zal gaan meedenken over de oplossingen. Het zal inventiviteit en creativiteit losmaken die juist nodig is om nieuwe oplossingen te vinden. Dit gebeurt niet zolang het probleem aan het zicht onttrokken blijft. We willen dat het werken aan veiligheid de nationale sport van de GGZ wordt en dat iedereen, van de werkvloer tot aan de raad van bestuur, er voldoening uit zal putten om bij te dragen met goede, originele ideeën, best practices enz..
Tegen openbaarheid bestaat echter weerstand bij GGZ Nederland en V&VN. Men vreest dat openbaarheid zal leiden tot minder meldingen. Dit omdat instellingen die hun best doen om alle incidenten netjes te melden, dan juist het meest gestraft zullen worden in de publieke opinie, terwijl ze het eigenlijk beter doen dan instellingen die te weinig incidenten melden. Wij hebben deze argumenten al eerder weerlegd in dit blog:
Weerlegd: Openbaarheid leidt tot minder meldingen van incidenten;
Weerlegd: Openbaarheid leidt tot onbetrouwbare vergelijkingen tussen instellingen.
Er wordt op gewezen dat dit nu eenmaal de fase is waarin de sector op dit moment zit wat betreft het melden van incidenten. Wij vinden dit inderdaad slechts tijdelijke problemen die snel opgelost moeten worden omdat je anders het taboe in stand houdt. De sector moet er snel voor zorgen dat, tegelijk met de meldingen ook de genomen maatregelen worden gepubliceerd. En dat er sector-breed een gelijkluidend beleid komt ten aanzien van het registreren van incidenten en het nemen van maatregelen. Zie ons standpunt Van 'Veilig Incidenten Melden' naar 'Incidenten Melden & Maatregelen Nemen'.
Helaas is er op dit punt niet concreets afgesproken, anders dan dat openbaarheid misschien in de toekomt ooit mogelijk zal worden. Een cultuurscan van de sector vanuit het model van Hearts & Minds zou vermoedelijk opleveren dat de GGZ wat betreft personeelsveiligheid nog in een beginfase zit, de reactieve fase. Wij vinden dat openbaarheid in deze fase de aangewezen prikkel is tot een betere veiligheidscultuur.
We zullen onze actie dan ook voortzetten met de bedoeling om via de openbaarheid van Meldingen & Maatregelen -plus wat daar verder voor nodig zal blijken te zijn- de cultuur te helpen veranderen in een open, proactieve cultuur waarin het realiseren van de beste zorg binnen volledige personeelsveiligheid de standaard is.
deel 2: Openbaarheid van de agressiecijfers
Volgens ons draagt openbaarheid er toe bij dat iedereen over (on)veiligheid zal gaan praten en zal gaan meedenken over de oplossingen. Het zal inventiviteit en creativiteit losmaken die juist nodig is om nieuwe oplossingen te vinden. Dit gebeurt niet zolang het probleem aan het zicht onttrokken blijft. We willen dat het werken aan veiligheid de nationale sport van de GGZ wordt en dat iedereen, van de werkvloer tot aan de raad van bestuur, er voldoening uit zal putten om bij te dragen met goede, originele ideeën, best practices enz..
Tegen openbaarheid bestaat echter weerstand bij GGZ Nederland en V&VN. Men vreest dat openbaarheid zal leiden tot minder meldingen. Dit omdat instellingen die hun best doen om alle incidenten netjes te melden, dan juist het meest gestraft zullen worden in de publieke opinie, terwijl ze het eigenlijk beter doen dan instellingen die te weinig incidenten melden. Wij hebben deze argumenten al eerder weerlegd in dit blog:
Weerlegd: Openbaarheid leidt tot minder meldingen van incidenten;
Weerlegd: Openbaarheid leidt tot onbetrouwbare vergelijkingen tussen instellingen.
Er wordt op gewezen dat dit nu eenmaal de fase is waarin de sector op dit moment zit wat betreft het melden van incidenten. Wij vinden dit inderdaad slechts tijdelijke problemen die snel opgelost moeten worden omdat je anders het taboe in stand houdt. De sector moet er snel voor zorgen dat, tegelijk met de meldingen ook de genomen maatregelen worden gepubliceerd. En dat er sector-breed een gelijkluidend beleid komt ten aanzien van het registreren van incidenten en het nemen van maatregelen. Zie ons standpunt Van 'Veilig Incidenten Melden' naar 'Incidenten Melden & Maatregelen Nemen'.
Helaas is er op dit punt niet concreets afgesproken, anders dan dat openbaarheid misschien in de toekomt ooit mogelijk zal worden. Een cultuurscan van de sector vanuit het model van Hearts & Minds zou vermoedelijk opleveren dat de GGZ wat betreft personeelsveiligheid nog in een beginfase zit, de reactieve fase. Wij vinden dat openbaarheid in deze fase de aangewezen prikkel is tot een betere veiligheidscultuur.
We zullen onze actie dan ook voortzetten met de bedoeling om via de openbaarheid van Meldingen & Maatregelen -plus wat daar verder voor nodig zal blijken te zijn- de cultuur te helpen veranderen in een open, proactieve cultuur waarin het realiseren van de beste zorg binnen volledige personeelsveiligheid de standaard is.
23 okt 2012
Open brief aan de Tweede Kamer voor de begrotingsbehandeling
Van 6 t/m 8 november vindt de begrotingsbehandeling plaats. De Tweede Kamer heeft drie dagen lang de gelegenheid om het kabinet te bevragen rond beleid en begroting. Voor ons als actiegroep is het van belang dat de agressie tegen GGZ-verpleegkundigen wordt meegenomen in deze besprekingen.
De veiligheid van hulpverleners in het algemeen staat al wat langer in de picture en zal ongetwijfeld onderwerp van gesprek zijn. Tot op heden viel het akelig stil in Den Haag als het over de GGZ ging, alsof de GGZ buiten het beleid zou vallen. Wij willen dat de GGZ expliciet een onderwerp wordt. Juist omdat onze sector zo onveilig is en een specifieke aanpak vraagt.
We hebben nu in elk geval binnen de PvdA en een aantal kleinere partijen gerichte steun voor onze actie. 2e Kamerleden van andere partijen zullen we vragen om ons te steunen. We sturen hen een persoonlijke email met de open brief waarin we hen vragen om in de begrotingsbehandeling onze veiligheid te bespreken.
De veiligheid van hulpverleners in het algemeen staat al wat langer in de picture en zal ongetwijfeld onderwerp van gesprek zijn. Tot op heden viel het akelig stil in Den Haag als het over de GGZ ging, alsof de GGZ buiten het beleid zou vallen. Wij willen dat de GGZ expliciet een onderwerp wordt. Juist omdat onze sector zo onveilig is en een specifieke aanpak vraagt.
We hebben nu in elk geval binnen de PvdA en een aantal kleinere partijen gerichte steun voor onze actie. 2e Kamerleden van andere partijen zullen we vragen om ons te steunen. We sturen hen een persoonlijke email met de open brief waarin we hen vragen om in de begrotingsbehandeling onze veiligheid te bespreken.
17 okt 2012
Gesprek gepland over gezamenlijke aanpak agressie
Gerben Korthouwer van het ministerie van VWS heeft het initiatief genomen om vijf partijen rond de tafel te vragen om het tegengaan van agressie in de GGZ te bespreken. Het betreft GGZ-Nederland, V&VN, NU91, Inspectie SZW en wij als actiegroep ‘Handen Af van GGZ-verpleegkundigen’.
Het doel van de bijeenkomst is om af te spreken wie er wat gaat doen bij de aanpak. Wij juichen dit initiatief van harte toe en werken er graag aan mee. Mogelijk vindt het gesprek nog voor de begrotingsdebatten van 6 november plaats.
Het doel van de bijeenkomst is om af te spreken wie er wat gaat doen bij de aanpak. Wij juichen dit initiatief van harte toe en werken er graag aan mee. Mogelijk vindt het gesprek nog voor de begrotingsdebatten van 6 november plaats.
21 sep 2012
Gesprek met GGZ-Nederland
Op 20 september zijn we in gesprek gegaan met dhr Harmsen en mw de Ponti van de brancheorganisatie van werkgevers, GGZ-Nederland. De insteek was om patiëntveiligheid te koppelen aan het initiatief van 'Handen af van GGZ-verpleegkundigen'. Het zijn tenslotte vaak de patiënten die samen met verpleegkundigen de meeste last hebben van onveiligheid op een afdeling. Als de verpleegkundige het niet veilig kan houden voor zichzelf, zijn (mede)patiënten als eerste de dupe.
Dit onderwerp is maar zijdelings aan bod geweest. GGZ-Nederland heeft op zich dezelfde doelstelling als onze actiegroep (een veilige GGZ) maar is het niet eens met de eisen die onze actiegroep heeft rond openbaarheid van incidenten. Ook rond de zeggenschap van verpleegkundigen m.b.t. plaatsing van patiënten zijn de meningen verdeeld.
We konden elkaar wel vinden in de visie dat het niet alleen gaat om het tellen van incidenten maar vooral ook om wat er met de meldingen gedaan is opdat herhaling wordt voorkomen. Wij vinden dat dit ook openbaar gemaakt moet worden, niet alleen de cijfers maar juist ook de interventies zijn belangrijk. Dat moet ook inzichtelijk gemaakt worden, niet alleen binnen de instelling maar juist ook naar buiten. Om ervan te leren en als stimulans om er scherp op te blijven.
Rond het thema zeggenschap waren we het inhoudelijk wel eens. In een goed functionerend team heeft de verpleegkundige een doorslaggevende stem en zal de teamleider en de behandelaar de verpleegkundige serieus nemen als het de veiligheid betreft. Ook als hierdoor een patiënt moet worden overgeplaatst.
Wij als actiegroep willen echter dat ook verpleegkundigen die in een team zitten dat minder goed functioneert de zeggenschap krijgt om acties te eisen als de veiligheid in het geding is. Dat hoeft niet per definitie overplaatsing te zijn. Mooier is, wanneer het binnen de setting veilig opgelost kan worden. Maar als dit niet lukt willen wij dat degene die verantwoordelijk is voor de veiligheid ook de bevoegdheid heeft om daarover te beslissen. En dat is de verpleegkundige.
Hierover zijn we het met GGZ-Nederland niet eens geworden.
Dit onderwerp is maar zijdelings aan bod geweest. GGZ-Nederland heeft op zich dezelfde doelstelling als onze actiegroep (een veilige GGZ) maar is het niet eens met de eisen die onze actiegroep heeft rond openbaarheid van incidenten. Ook rond de zeggenschap van verpleegkundigen m.b.t. plaatsing van patiënten zijn de meningen verdeeld.
We konden elkaar wel vinden in de visie dat het niet alleen gaat om het tellen van incidenten maar vooral ook om wat er met de meldingen gedaan is opdat herhaling wordt voorkomen. Wij vinden dat dit ook openbaar gemaakt moet worden, niet alleen de cijfers maar juist ook de interventies zijn belangrijk. Dat moet ook inzichtelijk gemaakt worden, niet alleen binnen de instelling maar juist ook naar buiten. Om ervan te leren en als stimulans om er scherp op te blijven.
Rond het thema zeggenschap waren we het inhoudelijk wel eens. In een goed functionerend team heeft de verpleegkundige een doorslaggevende stem en zal de teamleider en de behandelaar de verpleegkundige serieus nemen als het de veiligheid betreft. Ook als hierdoor een patiënt moet worden overgeplaatst.
Wij als actiegroep willen echter dat ook verpleegkundigen die in een team zitten dat minder goed functioneert de zeggenschap krijgt om acties te eisen als de veiligheid in het geding is. Dat hoeft niet per definitie overplaatsing te zijn. Mooier is, wanneer het binnen de setting veilig opgelost kan worden. Maar als dit niet lukt willen wij dat degene die verantwoordelijk is voor de veiligheid ook de bevoegdheid heeft om daarover te beslissen. En dat is de verpleegkundige.
Hierover zijn we het met GGZ-Nederland niet eens geworden.
14 sep 2012
Gesprek met Inspectie SZW
We spraken met de landelijk projectleider zorg en welzijn, Anita Hertogh. De inspectie herkent en erkent het probleem rond agressie in de GGZ. Ze vertelt dat in een eerder stadium van het actieplan 'Veilig Werken in de Zorg' de GGZ niet was meegegaan in het zero tolerance beleid vanwege de aard van de problematiek waarmee patiënten in de GGZ te kampen hebben. Het accepteren van agressie staat echter op gespannen voet met het recht van elke werknemer op een veilige werkplek. Het midden moet hierin gezocht worden. Wat aan te pakken is moet aangepakt worden en dit gebeurt volgens ons onvoldoende.
Anita heeft uitgelegd dat er nog geen betrouwbaar systeem is om agressie-incidenten te monitoren per afdeling. We denken dat het kan als de werkgever zou willen. Bijv. jaarlijks bij het invullen van een werktevredenheidsonderzoek een vragenlijst opnemen over agressie-incidenten die verpleegkundigen meemaakten afgelopen jaar. Als het landelijk kan dan kan het ook per afdeling. Er zijn vragenlijsten voor handen. Zij vertelde ook dat een bestuurslid van een GGZ-instelling gevraagd had om incidenten een week lang te turven per afdeling. Deze bestuurder was erg geschrokken van de hoeveelheid incidenten die werd gerapporteerd.
Waar een wil is is een weg, dat moeten we concluderen. De wil moet er allereerst zijn bij bestuurders. Zij kunnen beslissen dat ze het echt willen weten en een jaarlijks onderzoek eisen per afdeling. Die cijfers kunnen dan in het jaarverslag en zijn daarmee openbaar.
Overigens ontvangt de Inspectie alleen meldingen van incidenten als deze ziekenhuisopname of langdurend ziekteverzuim tot gevolg hebben. Komt een verpleegkundige op de eerste hulp en gaat daarna weer naar huis, of blijft deze enkele weken ziek, dan zal de inspectie daarvan nooit weten.
De cijfers voor de GGZ zijn hetzelfde als voor de bouw. Aangezien de verpleging binnen de GGZ de meeste klappen opvangt, is GGZ-verpleegkundige een gevaarlijker beroep dan bouwvakker!
We hebben ook nog gesproken over onze belangrijkste interventie: de bevoegdheid van verpleegkundigen ten aanzien van de (over)plaatsing van onveilige patiënten. Ook dit zal pas ingevoerd kunnen worden wanneer bestuurders/werkgevers zich erachter scharen en het echt willen aanpakken.
Of dan zal blijken dat er voldoende geschikte plekken zijn om onveilige patiënten veilig te behandelen zal dan blijken. De minister denkt vooralsnog van wel.
De inspectie heeft op basis van de cijfers het sterke vermoeden dat onveiligheid voor het personeel samengaat met onveiligheid voor de patiënten.
We hebben ook nog gesproken over de mogelijkheid om werkgevers aansprakelijk te stellen voor geleden schade. Dit is een civielrechtelijke procedure en kan in gang worden gezet. We weten niet of dit in de GGZ ooit is gebeurd. Het zou wel een stimulans kunnen zijn voor werkgevers om de agressie voortvarend en creatief aan te pakken. Het blijft bijzonder vreemd dat iedereen klaarblijkelijk recht heeft op een veilige werkplek behalve verpleegkundigen binnen de GGZ.
Anita heeft uitgelegd dat er nog geen betrouwbaar systeem is om agressie-incidenten te monitoren per afdeling. We denken dat het kan als de werkgever zou willen. Bijv. jaarlijks bij het invullen van een werktevredenheidsonderzoek een vragenlijst opnemen over agressie-incidenten die verpleegkundigen meemaakten afgelopen jaar. Als het landelijk kan dan kan het ook per afdeling. Er zijn vragenlijsten voor handen. Zij vertelde ook dat een bestuurslid van een GGZ-instelling gevraagd had om incidenten een week lang te turven per afdeling. Deze bestuurder was erg geschrokken van de hoeveelheid incidenten die werd gerapporteerd.
Waar een wil is is een weg, dat moeten we concluderen. De wil moet er allereerst zijn bij bestuurders. Zij kunnen beslissen dat ze het echt willen weten en een jaarlijks onderzoek eisen per afdeling. Die cijfers kunnen dan in het jaarverslag en zijn daarmee openbaar.
Overigens ontvangt de Inspectie alleen meldingen van incidenten als deze ziekenhuisopname of langdurend ziekteverzuim tot gevolg hebben. Komt een verpleegkundige op de eerste hulp en gaat daarna weer naar huis, of blijft deze enkele weken ziek, dan zal de inspectie daarvan nooit weten.
De cijfers voor de GGZ zijn hetzelfde als voor de bouw. Aangezien de verpleging binnen de GGZ de meeste klappen opvangt, is GGZ-verpleegkundige een gevaarlijker beroep dan bouwvakker!
We hebben ook nog gesproken over onze belangrijkste interventie: de bevoegdheid van verpleegkundigen ten aanzien van de (over)plaatsing van onveilige patiënten. Ook dit zal pas ingevoerd kunnen worden wanneer bestuurders/werkgevers zich erachter scharen en het echt willen aanpakken.
Of dan zal blijken dat er voldoende geschikte plekken zijn om onveilige patiënten veilig te behandelen zal dan blijken. De minister denkt vooralsnog van wel.
De inspectie heeft op basis van de cijfers het sterke vermoeden dat onveiligheid voor het personeel samengaat met onveiligheid voor de patiënten.
We hebben ook nog gesproken over de mogelijkheid om werkgevers aansprakelijk te stellen voor geleden schade. Dit is een civielrechtelijke procedure en kan in gang worden gezet. We weten niet of dit in de GGZ ooit is gebeurd. Het zou wel een stimulans kunnen zijn voor werkgevers om de agressie voortvarend en creatief aan te pakken. Het blijft bijzonder vreemd dat iedereen klaarblijkelijk recht heeft op een veilige werkplek behalve verpleegkundigen binnen de GGZ.
7 sep 2012
Gesprek met V&VN
We hebben gesproken met directeur Helma Zijlstra en beleidsadviseur Desiree Bierlaagh over zeggenschap en de steun die we bij V&VN zoeken.
De V&VN heeft na het gesprek een email uitgestuurd aan de besturen van de GGZ-afdelingen met de vraag of zij het initiatief 'Handen Af van de GGZ-verpleegkundigen' willen oppakken en willen voorleggen aan hun leden.
Ook zal aan de besturen de vraag worden voorgelegd om kritisch te kijken naar onze blauwdruk van zeggenschap bij (over)plaatsing. We hopen dat de afdelingen in principe achter een dergelijk protocol staan en dit willen toetsen vanuit de beroepsinhoudelijke kant. Als dat het geval is, zijn we weer een stap verder. Zie de blauwdruk.
De V&VN heeft na het gesprek een email uitgestuurd aan de besturen van de GGZ-afdelingen met de vraag of zij het initiatief 'Handen Af van de GGZ-verpleegkundigen' willen oppakken en willen voorleggen aan hun leden.
Ook zal aan de besturen de vraag worden voorgelegd om kritisch te kijken naar onze blauwdruk van zeggenschap bij (over)plaatsing. We hopen dat de afdelingen in principe achter een dergelijk protocol staan en dit willen toetsen vanuit de beroepsinhoudelijke kant. Als dat het geval is, zijn we weer een stap verder. Zie de blauwdruk.
5 sep 2012
Resultaten kamervragen aan de Minister van VWS
Tweede Kamerlid Lea Bouwmeester (PvdA) heeft n.a.v. de petitie 'Handen Af van GGZ-verpleegkundigen' kamervragen gesteld aan mw. Schippers, Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport. Lees de antwoorden op de kamervragen van de minster en de antwoorden op de aanvullende kamervragen.
De antwoorden van de minster zijn begripvol en de minister helpt ons het doel van zeggenschap bij (over)plaatsing te bereiken:
- De minister vindt dat zeggenschap op de agenda gezet moet worden bij het overleg tussen de sociale partners in de GGZ.
- De minister zal nu ook de beroepsorganisatie V&VN hierbij betrekken.
De minister stelt echter teleur als het gaat om:
- Verplichte deelname aan het Actieplan 'Veilig Werken in de Zorg'
- Openbaarheid van de agressiecijfers
- Het afrekenen op resultaten en het inzetten van de Inspectie.
Het Actieplan ‘Veilig werken in de zorg’ hoeft volgens de minster niet verplicht te worden. Ze laat het erbij door te zeggen dat opsporing en vervolging van daders reeds een verplicht onderdeel is. Dit onderdeel is voor de GGZ echter het minst relevant.
Wel relevant zijn het toepassen van de interventies uit Arbocatalogus GGZ, het gebruik van vergelijkbare agressiecijfers en het geven van trainingen - deze onderdelen hoeven dus volgens de minister niet verplicht te worden, ze worden slechts geadviseerd.
Net als de Inspectie SZW (de voormalige Arbeidsinspectie) stelt de minister dat het veiligheidsbeleid in de GGZ "redelijk tot goed" is. Dit ondanks het feit dat de agressiecijfers voor de GGZ veel hoger zijn dan voor de meeste andere sectoren in de zorg. We zien nergens een aanzet om de daling van de agressiecijfers af te dwingen, hetzij via openbaarheid van de cijfers, hetzij via extra focus van de Inspectie op dit punt.
Met de Inspectie lijkt de minister zich meer te richten op de psychosociale arbeidsbelasting en minder op de fysieke agressie. De minister herhaalt het bekende gezegde dat geweld niet te voorkomen is en dat we maar moeten leren er mee om te gaan d.m.v. meer trainingen.
Voor ons ligt de prioriteit bij de zeggenschap. Zeggenschap is het effectiefste middel om incidenten te voorkomen en de cijfers naar beneden te brengen. Trainingen zijn belangrijk voor alle verpleegkundigen en studenten, maar extra training is vooral daar nodig waar onveilige patiënten zijn. Met zeggenschap zullen deze patiënten minder vaak voorkomen op de gewone afdelingen. Extra trainingen kunnen in dat geval het beste gekoppeld worden aan intensieve opnamesettings.
Zie ook onze reactie in de Psy
De antwoorden van de minster zijn begripvol en de minister helpt ons het doel van zeggenschap bij (over)plaatsing te bereiken:
- De minister vindt dat zeggenschap op de agenda gezet moet worden bij het overleg tussen de sociale partners in de GGZ.
- De minister zal nu ook de beroepsorganisatie V&VN hierbij betrekken.
De minister stelt echter teleur als het gaat om:
- Verplichte deelname aan het Actieplan 'Veilig Werken in de Zorg'
- Openbaarheid van de agressiecijfers
- Het afrekenen op resultaten en het inzetten van de Inspectie.
Het Actieplan ‘Veilig werken in de zorg’ hoeft volgens de minster niet verplicht te worden. Ze laat het erbij door te zeggen dat opsporing en vervolging van daders reeds een verplicht onderdeel is. Dit onderdeel is voor de GGZ echter het minst relevant.
Wel relevant zijn het toepassen van de interventies uit Arbocatalogus GGZ, het gebruik van vergelijkbare agressiecijfers en het geven van trainingen - deze onderdelen hoeven dus volgens de minister niet verplicht te worden, ze worden slechts geadviseerd.
Net als de Inspectie SZW (de voormalige Arbeidsinspectie) stelt de minister dat het veiligheidsbeleid in de GGZ "redelijk tot goed" is. Dit ondanks het feit dat de agressiecijfers voor de GGZ veel hoger zijn dan voor de meeste andere sectoren in de zorg. We zien nergens een aanzet om de daling van de agressiecijfers af te dwingen, hetzij via openbaarheid van de cijfers, hetzij via extra focus van de Inspectie op dit punt.
Met de Inspectie lijkt de minister zich meer te richten op de psychosociale arbeidsbelasting en minder op de fysieke agressie. De minister herhaalt het bekende gezegde dat geweld niet te voorkomen is en dat we maar moeten leren er mee om te gaan d.m.v. meer trainingen.
Voor ons ligt de prioriteit bij de zeggenschap. Zeggenschap is het effectiefste middel om incidenten te voorkomen en de cijfers naar beneden te brengen. Trainingen zijn belangrijk voor alle verpleegkundigen en studenten, maar extra training is vooral daar nodig waar onveilige patiënten zijn. Met zeggenschap zullen deze patiënten minder vaak voorkomen op de gewone afdelingen. Extra trainingen kunnen in dat geval het beste gekoppeld worden aan intensieve opnamesettings.
Zie ook onze reactie in de Psy
4 sep 2012
Resultaten gesprek met Veilige Publieke Taak
Het gesprek met expertisecentrum Veilige Publieke Taak (VPT) heeft geen concrete resultaten opgeleverd. VPT zegt vanuit hun positie geen stelling te kunnen nemen t.a.v. onze petitie. Dit was te verwachten aangezien VPT opereert binnen de vrijwilligheid en vrijblijvendheid van de GGZ-instellingen om de agressie aan te pakken. Wij vinden juist dat de vrijwilligheid als uitgangspunt onvoldoende is. Jammer dat VPT niet van plan lijkt extra te focussen op de GGZ-instellingen.
2 sep 2012
De agenda voor september
Na de start op 6 augustus hebben we in 3 weken tijd alle media gehaald en veel steun van politieke partijen en vakbonden gekregen. Ook zijn veel contacten gelegd. Daarom gaan de initiatiefnemers van 'Handen Af van GGZ-verpleegkundigen' in de maand september in gesprek met diverse organisaties met als doel om nu al veranderingen in gang te zetten en dingen voor elkaar te krijgen, dus al voor we de petitie inleveren bij de Minster!
LPGGz
Met LPGGZ is contact gelegd en we willen met hen in gesprek komen over de gemeenschappelijke belangen van verpleegkundigen en patiënten in de GGZ als het gaat om veiligheid. We willen onderzoeken hoe we samen kunnen werken vanuit de gedachte 'een veilige GGZ voor iedereen'. De beweging die de petitie 'Handen Af van GGZ-verpleegkundigen' in gang heeft gezet zou in een latere fase verder kunnen gaan onder de noemer 'Veilige GGZ'. Belangrijke vraag is vooralsnog: Hoe kunnen we het agressieprobleem bespreekbaar maken zonder dat het leidt tot stigmatisering van de patiënten? We zijn heel benieuwd.
NU91
We gaan met een jurist van NU91 praten over mogelijkheden tot verankering van zeggenschap van verpleegkundigen bij (over)plaatsing en de verankering van de openbaarheid en transparantie van de agressiecijfers. Er zijn diverse plekken denkbaar, maar welke is geschikt? En hoe krijg je het voor elkaar? CAO, beroepsprofiel, statuten GGZ-instellingen, Arbocatalogus GGZ of Arbowet? We vragen het aan de specialist.
Veilige Publieke Taak
GGZ-verpleegkundigen verrichten net als b.v. ambulancebroeders en trambestuurders een publieke taak. Toch lijkt onze beroepsgroep te worden vergeten. Is dit omdat we onzichtbaar achter muren werken? We gaan het voorleggen aan Veilige Publieke Taak (VPT) en vragen wat er nodig is om ook gezien te worden als een beroepsgroep onder druk van agressie en vooral wat VPT aan onze veiligheid zou kunnen doen.
V&VN
We gaan een open gesprek aan over hoe de V&VN ons kan steunen. Onderwerpen die wij zullen inbrengen zijn de invulling van zeggenschap bij (over)plaatsing als werkwijze of protocol en de verankering van zeggenschap in het beroepsprofiel of de Arbocatalogus GGZ. Ook willen we weten of en hoe de V&VN-afdelingen/platforms een rol kunnen spelen bij de ondersteuning van onze petitie en het behalen van onze doelstellingen.
De afdelingen/platforms zijn: Adviesradennetwerk GGZ, Consultatieve Psychiatrie, GGZ Verpleegkunde, Justitieel Verpleegkundigen en Sociaal Psychiatrisch Verpleegkundigen.
GGZ Nederland
In de voorbereidingsfase van de petitie hebben we met de specialist voor de personeelsveiligheid van GGZ Nederland gesproken. We gaan nog een keer terug om te praten met de specialist voor patiëntveiligheid. Deze twee aspecten hangen immers samen en kunnen misschien het beste tegelijk worden aangepakt.
Dimence
We gaan praten met de voorzitter van de raad van bestuur (tevens vice-voorzitter van GGZ-Nederland) over zijn ervaringen met zeggenschap voor verpleegkundigen bij (over)plaatsing. We zijn heel benieuwd welke vorm de zeggenschap toen had en of dat lijkt op de werkwijze zoals wij die nu voorstellen in onze fake-arbocatalogus. We willen graag zijn ideeën horen over hoe de verantwoordelijkheid van verpleegkundigen voor de veiligheid handen en voeten kan krijgen. En vooral hoe je de signalen van een acute en reële dreiging vanuit verpleegkundigen en patiënten, snel kunt omzetten in adequaat plaatsingsbeleid.
Inspectie SZW
De Arbeidsinspectie heet tegenwoordig 'Inspectie SZW'. Wij willen graag van de Inspectie horen wat men vindt van openbaarheid en transparantie van de agressiecijfers. In het actieplan 'Veilig werken in de Zorg' worden alarmerende cijfers genoemd voor de GGZ als sector. Terwijl de Inspectie de indruk geeft dat de GGZ-instellingen het juist heel goed doen op het gebied van personeelsveiligheid. Hoe is dat te rijmen? Zou het voor het werk van de Inspectie niet beter zijn dat de cijfers van de sector worden uitgesplitst naar cijfers per instelling? En deze nog verder uitgesplitst naar cijfers per afdeling?
LPGGz
Met LPGGZ is contact gelegd en we willen met hen in gesprek komen over de gemeenschappelijke belangen van verpleegkundigen en patiënten in de GGZ als het gaat om veiligheid. We willen onderzoeken hoe we samen kunnen werken vanuit de gedachte 'een veilige GGZ voor iedereen'. De beweging die de petitie 'Handen Af van GGZ-verpleegkundigen' in gang heeft gezet zou in een latere fase verder kunnen gaan onder de noemer 'Veilige GGZ'. Belangrijke vraag is vooralsnog: Hoe kunnen we het agressieprobleem bespreekbaar maken zonder dat het leidt tot stigmatisering van de patiënten? We zijn heel benieuwd.
NU91
We gaan met een jurist van NU91 praten over mogelijkheden tot verankering van zeggenschap van verpleegkundigen bij (over)plaatsing en de verankering van de openbaarheid en transparantie van de agressiecijfers. Er zijn diverse plekken denkbaar, maar welke is geschikt? En hoe krijg je het voor elkaar? CAO, beroepsprofiel, statuten GGZ-instellingen, Arbocatalogus GGZ of Arbowet? We vragen het aan de specialist.
Veilige Publieke Taak
GGZ-verpleegkundigen verrichten net als b.v. ambulancebroeders en trambestuurders een publieke taak. Toch lijkt onze beroepsgroep te worden vergeten. Is dit omdat we onzichtbaar achter muren werken? We gaan het voorleggen aan Veilige Publieke Taak (VPT) en vragen wat er nodig is om ook gezien te worden als een beroepsgroep onder druk van agressie en vooral wat VPT aan onze veiligheid zou kunnen doen.
V&VN
We gaan een open gesprek aan over hoe de V&VN ons kan steunen. Onderwerpen die wij zullen inbrengen zijn de invulling van zeggenschap bij (over)plaatsing als werkwijze of protocol en de verankering van zeggenschap in het beroepsprofiel of de Arbocatalogus GGZ. Ook willen we weten of en hoe de V&VN-afdelingen/platforms een rol kunnen spelen bij de ondersteuning van onze petitie en het behalen van onze doelstellingen.
De afdelingen/platforms zijn: Adviesradennetwerk GGZ, Consultatieve Psychiatrie, GGZ Verpleegkunde, Justitieel Verpleegkundigen en Sociaal Psychiatrisch Verpleegkundigen.
GGZ Nederland
In de voorbereidingsfase van de petitie hebben we met de specialist voor de personeelsveiligheid van GGZ Nederland gesproken. We gaan nog een keer terug om te praten met de specialist voor patiëntveiligheid. Deze twee aspecten hangen immers samen en kunnen misschien het beste tegelijk worden aangepakt.
Dimence
We gaan praten met de voorzitter van de raad van bestuur (tevens vice-voorzitter van GGZ-Nederland) over zijn ervaringen met zeggenschap voor verpleegkundigen bij (over)plaatsing. We zijn heel benieuwd welke vorm de zeggenschap toen had en of dat lijkt op de werkwijze zoals wij die nu voorstellen in onze fake-arbocatalogus. We willen graag zijn ideeën horen over hoe de verantwoordelijkheid van verpleegkundigen voor de veiligheid handen en voeten kan krijgen. En vooral hoe je de signalen van een acute en reële dreiging vanuit verpleegkundigen en patiënten, snel kunt omzetten in adequaat plaatsingsbeleid.
Inspectie SZW
De Arbeidsinspectie heet tegenwoordig 'Inspectie SZW'. Wij willen graag van de Inspectie horen wat men vindt van openbaarheid en transparantie van de agressiecijfers. In het actieplan 'Veilig werken in de Zorg' worden alarmerende cijfers genoemd voor de GGZ als sector. Terwijl de Inspectie de indruk geeft dat de GGZ-instellingen het juist heel goed doen op het gebied van personeelsveiligheid. Hoe is dat te rijmen? Zou het voor het werk van de Inspectie niet beter zijn dat de cijfers van de sector worden uitgesplitst naar cijfers per instelling? En deze nog verder uitgesplitst naar cijfers per afdeling?
Abonneren op:
Posts (Atom)