6 sep. 2012

Uit verhalen van verschillende verpleegkundigen I

• Deze patiënt was net opgenomen en direct was er een beklemde sfeer op de afdeling. Twee patiënten zijn die avond nog ongepland naar huis gegaan. Ze durfden gewoon niet meer op de afdeling te blijven.

• Ik heb het maar één keer meegemaakt dat iemand echt verkracht is op de afdeling. Lastigvallen gebeurt veel vaker en je weet natuurlijk niet wat je niet hoort.

• Een patiënt had ooit een relatie met een mede-patiënte. Nadat ze het uitgemaakt had bleef hij nog een half jaar achter haar aanlopen voor seks en moest ze hem bijna dagelijks letterlijk van zich af schreeuwen. Gelukkig was ze dan heel woest en onbenaderbaar en kon ze zichzelf daarmee redden. Soms moesten wij hem, afgaande op haar geschreeuw, uit haar kamer te plukken.

• Een patiënt van ons blijft nu al een jaar om beurten zeggen dat hij onze collega Bianca van de andere afdeling zo leuk vindt, en een dag daarna dat hij een mes wil kopen om haar te doden. Vervolgens heeft hij weer berouw van zijn woorden en zegt hij dat hij zoiets nooit zal doen en dat hij zijn stemmen nooit zal gehoorzamen. Maar twee weken later herhaalt het zich weer. Ik word daar soms behoorlijk nerveus van, want je houdt er toch rekening mee dat hij wel een keer dat mes koopt.

• Het was op een afdeling met dementerende ouderen. Die ene Korsakow-patiënt zorgde voor zoveel dreiging en onrust dat de meesten stilletjes in een hoekje bleven zitten. Sommigen werden juist erg onrustig of schreeuwerig. Iedereen was bang.